Rozemijns verhaal
Dit is waar onze reis op papier begint. Wat fijn dat je meeleest.
Rozemijn
Rozemijn heeft een boek geschreven dat onverwacht een weg de wereld in heeft gevonden
Schrijver
Rozemijn schrijft al verhalen vanaf dat ze jong is
Schilder
Rozemijn hield vroeger erg van tekenen, vooral dieren
Wie ik ben
Ik ben Rozemijn en ik teken en schrijf met woorden. Deze woorden bieden hoop, kracht, en nieuwe perspectieven. Mijn woorden zijn als een arm om je schouder, alleen worden ze uitgesproken door elementen uit de natuur om ons heen.
Mijn werk begon tijdens de pandemie. Een tijd waarin velen, ik ook zich alleen en afgezonderd voelden. Het was in deze tijd dat ik voelde dat hoewel mensen niet altijd dichtbij konden zijn, de natuur er altijd voor me was. In die stille momenten vond ik troost en gezelschap in de natuur om me heen, en de woorden die het zou spreken als het had kunnen spreken.
Mijn missie
Ik hoop dat alles wat ik maak een herinnering voor de lezers kan zijn: een herinnering aan dat ze niet alleen zijn en dat zelfs de momenten waarin je je het meest alleen voelt, aspecten bevatten die je hoop, durf en moed kunnen geven. Ook is mijn werk bedoeld als een plek van verstilling: een kleine pauze in een wereld die maar langs ons heen snelt met grote vaart. Sommige van mijn werken zijn vreugdevol, andere verdrietig. Sommigen zijn een aanmoediging om moedig te zijn, soms met grote worden, en soms met hele kleine. Maar bovenal is mijn werk bedoeld om je te laten herinneren dat je niet alleen bent, waar je op dat moment ook doorheen gaat.
Een wereld vol verwondering
Ik heb altijd geloofd dat de wereld in stille woorden spreekt, die alleen te horen zijn voor mensen die luisteren. Dat geluk voor iedereen is die het durft te zien. Dat er altijd verwondering is, als je er voor open durft te staan. Dat ik een eerste boek mocht maken voelde onvoorstelbaar. Dat ik ook een tweede mocht vullen met stille woorden en verwondering, dat is het grootste compliment.
Er zijn ook tijden geweest dat ik deze dingen niet meer voelde in mijn dagelijks leven, maar ik ben blij dat ze altijd weer hun weg naar me hebben teruggevonden. Een boek maken, dat zorgt erover dat ik met deze thema's verbonden blijf en ik hoop dat het hetzelfde doet voor iedereen die het leest.
Mijn creatieve proces
Het maken of schrijven van iets dat raakt, begint ver voordat ik een pen of kwast oppak. Voor mij begint het met het volledig toelaten en onderzoeken van mijn emoties. Als ik een zacht verlangen voel om het bekende achter me te laten, dan ga ik. Als ik me verdrietig voel, dan geef ik dat de ruimte om er te zijn en te zeggen wat het tegen me wil zeggen. Alleen als ik mijn innerlijke landschappen heb beleefd, voel ik ruimte om landschappen op papier te creëren.
Mezelf toestaan om te voelen, en daar ook ruimte voor te maken, geeft mij de mogelijkheid om vanuit een plek van eerlijkheid en openheid dingen te maken. Op die manier komen de woorden en tekeningen vanzelf. Ze zijn gevormd door wat ik heb ervaren, en verzacht door wat ik ervan heb geleerd.
Betekent dit dat ik heel goed ben in dingen voelen? Nee hoor. Soms zelfs helemaal niet. En elke keer als ik denk dat ik het leven doorheb, staat er weer iets nieuws voor de deur om te ervaren en om te ondervinden. Toch ben ik er echt van overtuigd dat er in elke stap iets moois is, zelfs al is een volgende stap verdrietig, of in het donker. Ik probeer hiermee niet moeilijke tijden te romantiseren, maar om ze je hart te laten verzachten, in plaats van te verharden.
